De Vrije Amsterdammer: Bas van 't Wout

Wie is je vader en wie is je moeder?

Mijn vader is ooit opgeleid als tuinarchitect en heeft in de jaren tachtig een bedrijf in de automatisering opgezet. Dat heeft hij drie jaar geleden verkocht. Mijn moeder was lerares en is ook drie jaar geleden gestopt. Vooral mijn vader was erg politiek geëngageerd. Ik had als kind zelfs een poster op mijn slaapkamer hangen met ‘Laat Lubbers zijn karwei afmaken’. Ik heb mijn ouders er nu gelukkig van kunnen overtuigen dat de VVD een betere keuze is.

Waarom ben je een VVD-er?

Ik ben van karakter liberaal. Ik ben altijd vrij eigenwijs geweest en heb er altijd een hekel aan gehad wanneer mensen zich teveel met mijn leven wilden bemoeien. In de tijd van Frits Bolkestein raakte ik echt politiek geïnteresseerd. De VVD was al snel de enige optie. Ik studeerde in die tijd geschiedenis tussen zeer linkse studenten. Als gezond tegenwicht ben ik lid geworden van de JOVD.

Je staat nummer 27 op de lijst voor de Tweede Kamer, hoe is dat gegaan?

De Landelijke Scoutingscommissie is tegenwoordig het belangrijkste orgaan als het gaat om de Tweede Kamerlijst. Belangrijkste is een ‘sollicitatiegesprek’dat je voert met een aantal vertegenwoordigers van die commissie. Eerst moet je natuurlijk aangeven of je mee wilt doen in de procedure. Dat gebeurde bij mij allemaal net toen mijn één week oude dochtertje ernstig ziek op de intensive care lag, gelukkig is dat weer helemaal goed gekomen. Mijn opa overleed ook nog in die week, dus dat was een intense tijd. Na het gesprek met de scoutingscommissie werd je na twee weken gebeld met welke plek men in gedachten had. Als je dan hoort dat dat 27 is, stuiter je wel even door je huiskamer natuurlijk.

Wat zijn je doelen als Tweede Kamerlid?

Een van mijn drijfveren om de politiek in te gaan is de positie van werkende mensen te verbeteren. Politiek gaat tegenwoordig vooral over geld verdelen maar ik wil de mensen die dat allemaal op moeten brengen centraal stellen. Dan gaat het om mensen zoals ikzelf, mensen die een goed maar geen extreem hoog inkomen hebben en die de overheid vooral ervaren als iets waardoor ze worden tegengewerkt. Mensen die vaak in Vinexwijken wonen en die door andere partijen vaak worden genegeerd of gezien als groep die nog wel wat extra belast kan worden.

We hebben een veel te hoge belastingdruk in dit land. Ondertussen slaagt de overheid er onvoldoende in om te voorzien in de basale behoeftes die we allemaal hebben, zoals veiligheid en goed onderwijs. Zo hebben we hier in Oost een stadsdeelbestuur dat voor ons wil beslissen waar onze kinderen naar school gaan.

Echt?

Ja, die worden in een poule gegooid en herverdeeld. Dat is verschrikkelijk. De PvdA heeft 20 jaar ontkend dat er een integratieprobleem is en dat lossen ze nu op door mij te vertellen waar mijn kind naar school moet. Dat soort dingen zijn voor mij een drijfveer om in de politiek te gaan.

Je vindt dat de overheid minder geld moet uitgeven. Waar moet in gesneden worden?

De VVD heeft een zeer degelijk programma neergelegd met forse bezuinigingen. Zoals altijd is dat bij ons goed onderbouwd. We bezuinigen onder meer fors op de sociale zekerheid, en dat vind ik zeer terecht.

Wat zie je als belangrijkste obstakels naar je doelen?

Ten eerste de economische crisis: het geld klotst niet bepaald tegen de plinten. Ten tweede hoop ik dat we een goede uitslag halen en snel een nieuw kabinet kunnen formeren. Dit land zit niet te wachten op een eindeloze kabinetsformatie.

Hoe zie jij deze komende verkiezingen?

Dit zijn wat mij betreft extreem belangrijke verkiezingen met een impact tot ver in de toekomst. Als de SP de baas wordt is de hardwerkende Nederlander echt de pineut. De SP laat een vriendelijk lachende Brabander bij Live and Cooking optreden, maar die man heeft een verschrikkelijk radicaal programma. De laatste CPB-doorrekening heeft aangetoond dat het voor een grote, structurele daling van de werkgelegenheid zorgt. Als mijn kinderen volwassen zijn en de SP heeft het voor het zeggen, dan zijn er een half miljoen banen minder dan onder VVD-beleid, dus wie is hier nu de sociale partij? Maar ook op de korte termijn hebben we veel te vrezen van de programma’s van links: iedereen die ook maar een beetje leuk verdient, wordt keihard in de portemonnee getroffen. Dan hebben we het niet over multimiljonairs, maar over gezinnen met werkende ouders in normale banen.

Wat was je meest leerzame nederlaag?

De lijsttrekkersverkiezing tussen Mark Rutte en Rita Verdonk. Ik was toen persoonlijk medewerker van Mark Rutte. We hebben gewonnen maar wat voor mij als een nederlaag voelde was dat er op zo’n heftige en negatieve manier over elkaar gesproken werd. Niet door de kandidaten zelf of hun directe medewerkers maar wel door de omgeving. In zaaltjes in het land stonden mensen extreem fanatiek en vijandig tegenover elkaar. Dat ging met een heftigheid die ik bij discussies met onze echte politieke tegenstanders nog nooit had gezien. De partij dreigde bijna uit elkaar te vallen, het liep totaal uit de hand en dat voelde als een nederlaag.

Wat was je meest leerzame triomf?

Ook de lijsttrekkersverkiezing. We hadden een goede maar lastige campagne gevoerd. Gelukkig werd uiteindelijk iemand met verstand van zaken gekozen. Dat was een van mijn mooiste momenten binnen de VVD. In de gemeenteraad vind ik het Zwartboek Kraken het belangrijkste, dat heeft bijgedragen aan het landelijk kraakverbod. Daar ben ik erg trots op.

Wie is je favoriete politicus?

Frits Bolkestein. Door hem ben ik definitief lid geworden van de VVD. Hij is nu 78 maar als je hem ziet praten, zo bij de tijd, een grote denker met een visie op de wereld en dat allemaal in zijn eigen stijl. Dat is van een on-Nederlandse grootheid.

Wat is je favoriete plek in Amsterdam?

IJburg, waar ik woon. Ik hou van het ruimtelijke en waterrijke. In de zomer heb ik het gevoel dat ik in een vakantiepark woon en je bent met de tram in twaalf minuten bij het Centraal Station. Je moet niet gaan fietsen, maar daar hou ik toch niet van.

Wat maakt jou een Vrije Amsterdammer?

Ik ben opgegroeid in een dorpje bij Amersfoort. Er was voor mij nooit een andere keuze om naartoe te gaan dan Amsterdam. Er komen wel eens vrienden langs uit Den Haag of Rotterdam, ook geen kleine steden, en die kijken toch altijd weer hun ogen uit naar de figuren die je hier op straat ziet. Amsterdam is veelkleurig in allerlei opzichten, met allerlei bijzondere inwoners. Die cultuur, waarin mensen echt zichzelf kunnen en durven zijn, maakt Amsterdam tot een echte liberale stad.

Tekst: Cor Mandemaker en Ronald Steltenpool